وبلاگ مهاجرت آی تی سی

سال ۲۰۰۵ که وارد کانادا شدم، اولین شغلم که کار کردن در مرکز خدمات تلفنی بود به دست آوردم، همچنین شغل دومم را نیز در همین مرکز گرفتم.
نمی خواهم بگویم که کار کردن در مرکز خدمات جزو مشاغل مناسب می باشد، اما می توانم بگویم برای من که تازه وارد کانادا شده بودم مناسب بوده و به همین جهت، قبول کردم. آن موقع چندان به این موضوع اهمیت نمی دادم. تنها می خواستم که جلوی استفاده بی رویه از پس اندازهای بانکی خودم را بگیرم!

چند ماه بعد، موقعی که بیشتر با زبان فرانسه آشنا شدم، یک پیشنهاد کاری از طرف پارلمان هیل(Parliament Hill)  دریافت کردم. این کار، یک قرارداد چندماهه بود اما حقوق بیشتری می دادند و جایگاه مناسب شغلی به حساب می آمد و در مکانی جذاب به کار مشغول می شدم. همان موقع، یک پیشنهاد شغلی از واترلو  برای شرکتی که هم اکنون در آن مشغول به کار هستم دریافت کردم. این موضع به ۹ ماه پس از ورود ما به کانادا بر می گردد که توانستم "شغل مناسبی" دریافت کنم.

آیا توانسته بودم در کوتاه ترین زمان، شغل مناسبی پیدا کنم؟ واقعیت این است که من در بازه زمانی متوسطی توانستم به شغل مناسب دست پیدا کنم. اکثر افرادی که می شناسم (افراد حرفه ای تحصیل کرده که دارای مهارت های زبانی مناسبی می باشند و تجارب خوبی در کشور خود کسب کرده اند) به طور میانگین پس از ۶ ماه از حضور خود در کانادا، شغل مناسب خود را دریافت کرده اند. اکنون که هفت سال از آن تاریخ گذشته است، می توانم بگویم که توانستم زود به شغل مناسبی دست پیدا کنم. این هفت سال برای من همواره جاوادانه است.

گاهی اوقات که بر اساس تجربه فعلی خودم به گذشته نگاه می کنم در می یابم که می توانستم کارهای بهتری برای دریافت هر چه سریعتر شغل مناسب خود انجام دهم که می خواهم همین جا، این اطلاعات را با شما در میان بگذرام.

سه کلید دریافت شغل مناسب پس از ورود به کانادا

کلید اول: تحقیق
این تکلیف شما است. شما باید تحقیقات خود را قبل از ورود به خاک کانادا انجام دهید. هر روز بایستی حداقل یک ساعت از وقت خود را به انجام برخی تحقیقات در بازار مشاغل اختصاص دهید. این تحقیقات باید به شما کمک کند تا به پرسش های زیر پاسخ دهید:.
•    کدام بازار بیشتر به مهارت های من نیاز دارد؟
•    چه بازاری بهتر است؟ چه شهرهایی دارای تقاضای واقعا خواهان مهارت های من می باشند؟
•    چه شرکت هایی خواهان استفاده از مهارت های من می باشند؟
•    کجا می توانم شغل مناسب خود را پیدا کرده و رزومه خود را به آن شرکت ارسال دارم؟
•    چگونه و با چه کسانی در شرکت می توانم ارتباط برقرار کنم؟
•    بهترین رویکردی که می توان در رابطه با این شرکت ها اتخاذ کرد کدامند؟
     موارد بالا، برخی از پرسش های مهمی هستند که باید پیش از ورود به کانادا، در صدد یافتن پاسخ های مناسبی برای آن ها باشید. مطمئنا سئوالات بیشمار دیگری نیز وجود دارند اما فکر می کنم که همین پرسش ها نیز توانسته است یک تصویر کلی به شما ارائه کند.

کلید دوم: زبان
همانطور که چند روز پیش و در مصاحبه ی خود با نیک نورانی بیان کردیم: داشتن دانش کافی زبان خارجه، جای بحث ندارد.
ممکن است زبان مادری شما، زبان انگلیسی باشد اما:
•    آیا این همان زبانی است که شما در کانادا استفاده خواهید نمود؟
•    تفاوت های معنایی و تلفظی در زبان انگلیسی شما با زبان کانادا کدامند؟
•    عبارات متداول مورد استفاده در حرفه شما در کانادا کدامند؟
•    در کانادا، نام دقیق حرفه شما چیست؟
سعی کند که با افراد بومی کانادا گفتگو کنید، به رادیو گوش کنید، از یوتیوب استفاده نمایید و یا به وب سایت هایی که در ارتباط با حرفه شما می باشد بپیوندید.

کلید سوم: انجمن
هرچه درباره اهمیت تشکیل انجمن صحبت کنم باز هم کم گفته ام.
بازار کار کانادا تقریبا به افرادی که شما می شناسید مرتبط هستند. برای این که افراد را بشناسید، بایستی بیشتر در اجتماعات حضور یابید. شما حتی می توانید این کار را از کشور خود آغاز کنید، ما من چندان انجام چنین کاری را به شما توصیه نمی کنم. تنها چند ماه یا چند هفته پیش از ورود به کانادا و به منظور صمیمی کردن روابط، چنین کاری انجام دهید.
برخی از نکات جهت تشکیل انجمن:
•    Expat Forums
•    LinkedIn
•    بلاگ ها
•    InterNations
•    مشارکت در فعالیت های اجتماعی.
•    آشنایی با همسایه ها.

آیا یک سرگرمی برای خود دارید؟ از کدام ورزش لذت می برید؟ سعی کنید از این موارد برای ایجاد رابطه با دیگران استفاده نمایید. می دانم، دشوار است، به خصوص موقعی که شما یک فرد خجالتی باشید. اما این کاری است که شما باید آن را انجام دهید. می دانم که کار دشواری است: چرا که ممکن است ترس از شکست در برقرار رابطه سبب شود که تمام سعی خود را به کار نبندید.

نوبت شما است:
اکنون شما به سه کلید مهم پی برده اید. هر کدام از این کلیدها دارای مراحل عملی خاص خود هستند. نظر شما درباره این کلیدها چیست؟ نظر خود را در بخش "نظر شما" این وبلاگ ثبت کنید.

منبع: وبلاگ زیگلار

دیر زمانی نیست که ایرانیان مهاجرت را به عنوان راهی برای چالش با شرایط نامطلوب و دستیابی به فردای بهتر برگزیده اند. مروری بر همین تاریخچه کوتاه مدت و ارزیابی میزان موفقیت ایرانیان به عنوان یک اقلیت قومی در کشورهای مهاجر پذیر از جمله کانادا نشان میدهد که برخی افراد توانسته اند به موفقیت های چشم گیر و قابل رقابت با دیگر ملیتها دست یابند ،برخی هنوز بعد از گذشت چندین سال در مرحله شوک اولیه و جا افتادن هستند گویی آنها مسافران موقتی هستند که به زودی بار سفر بسته و باز خواهند گشت و برخی هم که به ظاهر از حالت مسافر خارج شده اند، در شرایط بسیار سخت و پایین تر از موقعیت قبلی خود با در آمد روز به روز زندگی می کنند.

مطالعه و سالها تجربه مشاوره با مهاجران نشان می دهد که برای ارزیابی شرایط مهاجران و مهاجرت نمی توان کلاه سیاه بدبینی را به سر گذاشت و به یکباره همه را بایک دید نگاه کرد و گفت مهاجرت به کلی امر باطلی است و هرکس مهاجرت کرده شکست خورده  بلکه باید کلاه سفید واقع بینی را بر سر گذاشت و از دریچه علم و تجربه به مسئله مهاجرت نگریست.

تجربه سخت و چالش بر انگیز مهاجرت منجر به موفقیت نمی شود مگر این که قبل و یا حتی بعد ازترک وطن نکات کلیدی زیر مورد توجه قرار گیرد:

۱- آگاهی و ارزیابی درست از موقعیت:

قدم اول برای تصمیم گیری در هر زمینه، دریافت اطلاعات درست و آگاهی از موضوع مورد تصمیم گیری، قابلیتهای و محدودیت های خود به طور واقعی است. تخمین های غیر واقعی از توانایی های مالی، قابلیتهای شخصیتی و مهارتی خود و اعضای خانواده و ارزیابی صحیح و واقع بینانه از کشور میزبان و فرایند مهاجرت می تواند اولین و مهمترین قدم در اخذ یک تصمیم درست باشد.

۲- انگیزه مهاجرت

انگیزه مهاجرت تاثیر به سزایی بر طی کردن مراحل بعدی دارد. کسانی که به دلیل شرایط بسیار سخت و نا امن  مجبور به ترک وطن می شوند با کسانی که صرفا برای شرایط بهتر و رشد فرزندان مهاجرت می کنند و در کشور خود از امکانات و موقعیت معقولی برخوردار بوده اند مراحل مهاجرت را به گونه ای متفاوت پشت سر می گذارند. برای دسته اول کمترین امنیت می تواند رضایت به همراه داشته باشد در حالی که دسته دوم با روبه رو شدن با مشکلات بعد از مهاجرت ضمن مقایسه شرایط کنونی با شرایط قبل دچار احساس نارضایتی و پشیمانی می شوند که البته به این امر عدم دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده یعنی توفیق خود فرزندان را باید اضافه نمود

۳-انتظار از کشور مقصد:

هرچقدر سطح انتظار مهاجران از کشور مقصد بیشتر و غیر واقعی تر باشد میزان رضایت و در نتیجه توفیق پروژه مهاجرت کاهش می یابد. بسیاری از افراد داوطلب زمانی تصمیم به مهاجرت می گیرند که محل زندگی خود را سیاه سیاه و کشور مقصد را سفید سفید فرض می کنند در حالی که فرض مذکور در مورد هردو کشور صحیح و واقع بینانه نیست و هردو کشور دارای نقاط قوت و کاستی هایی هستند که بعد از مهاجرت در نظر فرد پررنگ می شود به گونه ای که بعد از مهاجرت این دسته افراد که انتظار داشته اند کشور مقصد بهشت برین، بدون صف، ترافیک و آلودگی و بی نظمی باشد به یک باره متوجه می شوند که این گونه نیست لذا نظرشان عوض شده و فکر می کنند اشتباه کرده اند در حالی که انتظارات مبتنی بر واقعیت باعث می شود که نکات قوت و امکانات موجود را دیده و شانس موفقیت خود را افزایش دهند.

۴-امکانات مالی و سطح رفاه خانواده:

افرادی که مهاجرت می کنند به لحاظ اقتصادی در سه مقوله قرار می گیرند، سطوح بالای اقتصادی با پولهای کلان، سطح متوسط و افراد متعلق به سطوح پایین اقتصادی. در بین این سه گروه، دو دسته بالا و پایین از سطح رضایت و موفقیت بیشتری برخوردارند. دسته اول آنقدر پول دارند که چند سال اول را با خیال راحت و بدون دغدغه اقتصادی طی کنند ضمن این که می توانند سرمایه خود را وارد شغلی نموده و استقرار یابند. و دسته سوم و افراد طبقه پایین اقتصادی به دلیل شرایط سختی که قبلا داشته اند، فشارهای اقتصادی برایشان خیلی غیر قابل تحمل نیست ضمن این که یک کار ساده ساعتی ده دلار هم برای آنها می تواند رضایتبخش باشد زیرا در کشور خودشان هرگز چنین امکانی را نداشته اند بنا بر این طی نمودن سالهای اول استقرار برای آنها چندان دشوار نخواهد بود. مثال خوب این دسته افراد، مهاجرین کشورهای فقیر مانند هند و سریلانکا و برخی کشورهی افریقایی  می باشد. دسته میانی که نه پول دسته اول را دارند و نه طاقت دسته سوم، دوره سخت تری را طی می کنند.

۵-سن مهاجرت:

تحقیقات نشان می دهد که سازگاری باشرایط جدید برای افراد بالای ۳۵ سال بسیار مشکل تر از افراد زیر این سن است به همین دلیل است که دولت کانادا درصدد تصویب قوانین جدید مهاجرت با محدودیت های بیشتر سنی است. آمادگی برای تغییر، زبان آموزی و وارد دوره های آموزشی دوباره شدن برای این افراد دشوارتراست مضافا این که  افراد بعد از ۳۵سالگی عموما در موقعیت شغلی خود جا افتاده اند و مهاجرت بهای بیشتری را بر آنها تحمیل می کند. به علاوه خانواده ها دارای فرزندان سن نوجوانی فرایند مهاجرت را دشوار تر نموده و چالش های بیشتری در پیش دارند. جنانچه نوجوانان این خانواده ها که در گیر هویت یابی خود هستند با بحران جدیدی به نام مهاجرت رو به شده و این مسئله فرایند استقرار یابی را شوارتر می کند. لذا در نظر گرفتن سن هنگام اقدام به مهاجرت کمک بزرگی به طی نمودن مراحل بعد است.

ادامه دارد....

دکتر نسترن ادیب راد

منبع: www.dr.adibrad.com

تکنیک های مکالمه (speaking) در آزمون آیلتس که در ادامه به آن ها اشاره می شود، به شما کمک خواهد نمود تا امتیاز مناسبی در این آزمون به دست آورید. اگر مکان دقیق محل آزمون آیلتس خود را نمی دانید، سعی کنید حداقل یک بار پیش از تاریخ آزمون، به آن مرکز سری بزنید. اطمینان حاصل کنید که به تاریخ و مکان آزمون خود به درستی پی برده اید.
بخش مکالمه در آزمون آیلتس، احتمالا بیشتر فوت و فن را در بین تمامی بخش های این آزمون به خود اختصاص داده است چرا که بایستی با اعتماد به نفس بالایی با فرد ممتحن صحبت کنید. افرادی که در آزمون آیلتس شرکت می کنند و نمی توانند به صورت روان و سلیس انگلیسی صحبت کنند ممکن است در موقع آزمون دست پاچه شوند. همچنین ممکن است افراد مستعد زیادی را در پیرامون خود در روز امتحان مشاهده نمایید که به نظر می رسد اعتماد به نفس بالایی دارند اما واقعیت قضیه چیز دیگری است.

اگر می خواهید نمره خوبی در بخش مکالمه دریافت کنید، از تکنیک های مکالمه که در ادامه به آن اشاره می شود در آزمون آیلتس استفاده نمایید. همچنین این نکات به شما کمک می کنند تا اعتماد به نفس خود را طی آزمون مکالمه آیلتس حفظ نمایید.

تکنیک های مکالمه آیلتس پیش از آزمون
جلوی آینه بایستید و صحبت کنید:
جلوی آینه بایستید و صحبت کنید تا توانایی خود را در کنترل مکالمه و بیان عبارات بهبود بخشید.

با دوستان خود انگلیسی صحبت کنید:
حتی اگر تعداد زیادی از لغات انگلیسی را نمی دانید، از صحبت کردن به زبان انگلیسی با دوستان خود احساس خجالت نکنید. اگر معنی لغات را به زبان انگلیسی نمی دانید، کلمات را به همان زبان مادری خود بیان نمایید اما سعی کنید پیوستگی جملات انگلیسی از به هم نخورد.

تمرین، تمرین و باز هم تمرین:
تا آنجا که می توانید تمرین کنید. از نمونه آزمون های موجود در زمینه مکالمه آیلتس که در اینترنت و برخی کتاب ها وجود دارد کمک بگیرید.

تکنیک های مکالمه آیلتس هنگام آزمون
از لغات ساده انگلیسی استفاده کنید:
از لغات، اصطلاحات و جملات ساده در پاسخ به هرگونه پرسشی که فرد ممتحن می پرسد استفاده نمایید. سعی نکنید که از لغات، عبارات و جملات پیچیده که گرامر دشواری دارند استفاده نمایید چرا که شما با نحوه صحیح به کار بردن آن ها آشنا نیستید.

از زبان بدن کمک بگیرید:
در موقع آزمون، از زبان بدن استفاده کنید. این کار سبب بالا بردن اعتماد به نفس شما می شود و تاثیر مثبتی بر فرد ممتحن خواهد داشت.

مثال بزنید:
همواره مثال هایی از تجربه گذشته خودتان ارائه نمایید.

مکالمه را قطع نکنید:
تا موقعی که فرد ممتحن سوال دیگری را مطرح نکرده است، مکالمه را قطع نکنید.

آزادانه صحبت کنید:
این امر به ظاهر آسان است اما در عمل، انجام آن دشواری های خاص خود را دارد. با وجود این، سعی کنید قبل از آزمون و همچنین موقع آزمون بر اعصاب خود مسلط باشید و دچار استرس نشوید. افراد ممتحن، برخورد صمیمانه با شما خواهند داشت و به همین خاطر سعی کنید به گونه ای با آن ها مکالمه نمایید که انگار دوست شما هستند.

پاسخ تک کلمه ای مانند "بله" و "خیر" ندهید:
هیچگاه در پاسخ به پرسش هایی که مطرح می شوند، صرفا به گفتن کلماتی مانند بله یا خیر اکتفا نکنید. سعی کنید پس از بیان این کلمات، توضیح کوتاهی نیز ارائه کنید. تا آنجا که می توانید صحبت کنید. شما بر اساس پاسخ مناسبی که به پرسش های آن ها می دهید حداکثر نمره را دریافت خواهید کرد.

داستان سرایی کنید:
اگر هنگام آزمون، پاسخ پرسشی را نمی دانید، درنگ نکنید و فورا داستان سرایی کنید (در مورد موضوعی صحبت کنید). هیچ کس به شما نخواهد گفت که دروغگو هستید، بلکه آن ها میزان اعتماد به نفس شما را می سنجند.

یادتان باشد که تماس چشمی خود را حفظ کنید:
با فرد ممتحن تماس چشمی برقرار کنید. این امر نشان دهنده ی اعتماد به نفس بالای شما و تسلط بر موضوع مورد بحث است.